السيد محمد حسين الطهراني

22

رساله نكاحيه (كاهش جمعيت ضربه اى سهمگين بر پيكر مسلمين) (فارسى)

سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً . « 1 » « و ( بندگان خداوند رحمن ) كسانى هستند كه : با الله معبود ديگرى را نمىخوانند . و نفس محترمى را كه خداوند كشتن او را حرام نموده است مگر به حقّ نميكشند ، و زنا نمىنمايند . و كسى كه اين عمل را انجام دهد ، به كيفر و وِزر و و بال و عقاب آن خواهد رسيد ؛ بطوريكه عذاب او در روز بازپسين دو چندان مىشود ، و در آتش و عذاب با حال مذلّت و خوارى و سرافكندگى ، مخلّد ميماند . مگر كسى كه توبه كند و ايمان بياورد و كار نيكو و شايسته انجام دهد ؛ پس اين گروه از مردم كسانى هستند كه خداوند بديهاى آنها را به نيكىها تبديل مىكند ، و خداوند پيوسته آمرزنده و مهربان است » . حرمت سقط جنين در شريعت مقدّس اسلام و علاوه بر عموماتى كه ذكر شد و در آنها بطور كلّى قتل نفس محترمه را چه اولاد انسان باشد و چه غير أولاد ، حرام شمرده است ؛ بطور خصوص در بسيارى از آيات ، قتل اولاد را نهى كرده و آن را حرام شمرده است . همچون آيه : قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ قَتَلُوا أَوْلادَهُمْ سَفَهاً بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ حَرَّمُوا ما رَزَقَهُمُ اللَّهُ افْتِراءً عَلَى اللَّهِ قَدْ ضَلُّوا وَ ما كانُوا مُهْتَدِينَ . « 2 » « حقّاً خسارت كرده‌اند و زيان برده‌اند كسانى كه از روى سفاهت و نادانى اولادشان را كشتند ؛ و از روى افتراء و دروغ آنچه را كه خدا به ايشان روزى نموده است ، بر خودشان حرام كردند . حقّاً ايشان گمراه شده‌اند ؛ و اينطور نيست كه از هدايت يافتگان باشند . » و همچون آيه : قُلْ تَعالَوْا أَتْلُ ما حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ أَلَّا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئاً وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ مِنْ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَ إِيَّاهُمْ الايةَ . « 3 »

--> ( 1 ) آيات 68 تا 70 ، از سوره 25 : الفرقان ( 2 ) آيه 140 ، از سوره 6 : الأنعام ( 3 ) صدر آيه 151 ، از سوره 6 : الأنعام